الزمخشري
193
مقدمة الأدب ( فارسى )
بالزبد [ أَسْعَدَ ] أَسْعَدَهُ صَاحِبُهُ يارى داد او را يارش و أَسْعَدَهُ اللَّهُ نيكبخت كرد او را خداى [ أَسْنَدَ ] أَسْنَدَ الحَدِيثَ إِلَى النَبِيِّ صلعم اسناد كرد حديث را سوى پيغامبر 5 رفَع الحديث إلى قائِله و حَدِيثٌ مُسْنَدٌ حديثى اسناد كرده و أَسْنَدَ ظَهْرَه إِلَى الحَائِطِ پشت به ديوار نهاد 5 باز نهاد پشتش را به ديوار [ أَشْهَدَ ] أَشْهَدَهُ عَلَى كَذَا كواه نهاد او را بر فلان كار 5 كواه كرفت او را [ أَصْعَدَ ] أَصْعَدَ فى الأَرْضِ برفت در زمين 5 به زمين دور رفت 6 سارَ ، ذهَب بعيدا و أَصْعَدَتِ السَّفِينَةُ به بالا رفت كشتى 5 بپيش بر برفت كشتى [ أَصْفَدَ ] أَصْفَدَهُ عطا داد او را و هو الصَّفَدُ عطا [ أَصْلَدَ ] أَصْلَدَ الزَّنْدُ بىآتش شد آتشزنه [ أَعْتَدَ ] أَعْتَدَ الشَّىْءَ آماده كرد چيز را و هو عَتِيدٌ آماده كرده و هو العَتَادُ آمادكى 6 سازكارى ، العُدّة [ أَعْقَدَ ] أَعْقَدَ العَسَلَ بسته كرد انكبين را 5 سخت كرد و عَسَلٌ مُعْقَدٌ انكبين بسته 6 غَليظٌ و عَقِيدٌ مترادف [ أَغْمَدَ ] أَغْمَدَ السَّيْفَ در نيام كرد شمشير را 6 جعله فى الغمد [ أَفْرَدَ ] أَفْرَدَ إِلَيْه رَسُولًا و كِتَابًا يك كسى فرستاد بوى رسول و نامه 6 تنها فرستاد بوى رسول و كتاب و أَفْرَدَهُ تنها كرد او را و هو الفَرِيدُ تنها و الفَرْدُ مترادف و الأَفْرَادُ جمع و الفُرُودُ جمع 7 و الفَرَدُ مترادف [ أَفْسَدَ ] أَفْسَدَهُ تباه كرد او را 6 فسَخه ، أَبْطله [ أَقْصَدَ ] أَقْصَدَهُ فِى الرَّمْيِ بكُشت او را در تير انداختن [ أَقْعَدَ ] أَقْعَدَهُ بنشاند او را 6 بيستاند او را و أُقْعِدَ در جا بماند 6 زمِن شد فهو مُعْقَدٌ زَمِن 5 برجا مانده [ أَلْحَدَ ] أَلْحَدَ إِلَيْهِ ميل كرد بسوى وى و أَلْحَدَ فى الحَرَمِ ستم كرد در حرم 5 كناه كرد 6 ظلَم و أَلْحَدَ للمَيِّتِ لحد كرد مُرده را 6 حفَر له لَحْدًا 5 أَلْحَدَ القَبْرَ جعَل لحدًا و أَلْحَدَ للمَيِّتِ حفَر له لحدًا و أَلْحَدَ الميّتَ وضَعه فى اللَّحْدِ و أَلْحَدَ فى دِينِ اللّهِ مالَ عن الحقِّ [ أَنْجَدَ ] أَنْجَدَ بنجد آمد 5 بنجد شد و هو نَجْدٌ ( ف ) و أَنْجَدَهُ يارى داد او را 5 أعانَه [ أَنْشَدَ ] أَنْشَدَهُ شِعْرًا شعر خواند او را و هو النَّشِيدُ شعر خوانده 5 بيتهاى خوانده و أَنْشَدَهُ الضَّالَّةَ نشان داد او را از كم كرده 5 بنمود او را كم كرده ستور و أَنْشَدَهُ اللَّهَ شفيع آورد خدايرا بر وى 6 به ياد آورد او را خدايرا ، ذكّره [ أَنْفَدَ ] أَنْفَدَ المَالَ سپرى كرد مال را 6 تمام كرد مال را ذ [ أَنْفَذَ ] أَنْفَذَ السَّهْمَ بكذرانيد تير را 7 از نشانه كردانيد تير را و أَنْفَذْتُ إِلَيْه كَذَا فرستادم سوى وى فلان چيز را [ أَنْقَذَ ] أَنْقَذَه من الهَلَكَةِ برهانيد او را از هلاك 6 أَنْجاه ، خلَّصه ر [ آثَرَ ] آثَرَهُ على غَيْرِهِ بكزيدش بر ديكرش 5 بركزيد او را 6 اخْتاره [ آجَرَ ] آجَرَهُ الدَّارَ به مزد داد او را خانه را يُؤْجِرُهَا و هي الإِجَارَةُ به مزد دادن [ آزَرَ ] آزَرَهُ يارى داد او را 6 أَعانَه 5 [ آمَرَ ] آمَرَ القَوْمَ اميرى كرد قوم را [ أَبْشَرَ ] أَبْشَرَ بكذا شادمانه شد بفلان چيز 6 فرِح و أَبْشَرَه غَيْرُهُ شاد كردش ديكرى 6 أَفْرح [ أَبْصَرَ ] أَبْصَرَهُ بديد او را 6 أَبْصَرَهُ بعَيْنِه و قَلْبِه و أَبْصَرَ النَّهَارُ أي أضاء [ أَبْطَرَ ] أَبْطَرَهُ خوشمنش كرد او را 6 بىباك كرد او را [ أَثْمَرَ ] أَثْمَرَتِ الشَّجَرَةُ ميوه آورد درخت [ أَجْبَرَ ] أَجْبَرَهُ عَلَى كَذَا جبر كرد او را بر فلان كار 6 بقَهر داشت او را بر فلان كار [ أَحْدَرَ ] أَحْدَرَتِ السَّفِينَةُ آب فرو رفت كشتى 6 ذهب بالتعجيل [ أَحْصَرَ ] أَحْصَرَ العَدُوُّ الحَاجَّ بازداشت دشمن